Wadlopen

Nolin Uitgevers; Groepsfoto VH Wadlopen mei 2015Wadlopen of “Wadplompen”?

 

Met waanzinnige nieuwsgierigheid keek ik uit naar 17 mei 2015 – mijn eerste wadloop samen met mijn dochter, Denise en vele anderen. Had dit altijd al eens willen doen maar het kwam er maar niet van. En dan ontvang je een e-mail van “HARTSDROMEN” waarin staat: Stel jij je dromen uit? WIJ NIET en die in dit geval één van mijn hartsdromen vervulde. Deze droom werd in eerste instantie op een Oudejaarsborrel door de bijna blinde Joost van Gent) uitgesproken en opgepikt door Denise(begeleidster van Joost in dit geval) die dit uitwerkte tot een dag om ook anderen te inspireren.

 

Wat kun je er van zeggen: gewoon een heerlijke dag met de nodige ontspanning, plezier en het ontmoeten van mensen van diverse pluimage. De weersomstandigheden waren ongunstig maar dat veranderde toen wij aankwamen in Lauwersoog. Dromen komen wellicht niet altijd uit maar toch: deze droom van mij kwam uit. Geen regen, hoe kan het ook anders!! Het waaide wel behoorlijk.

 

Tijdens de autorit die in dit geval werd verzorgd door hartsdroomlid René Surminski (dank daarvoor namens het “five-team”) reden we naar Lauwersoog en stopte onderweg voor onze picknick die verzorgd was door Denise. Daar aangekomen was het mensen ontmoeten, handjes schudden en zien dat we aan boord kwamen van de boot die ons naar het wad zou brengen. Spannend, temeer omdat er twee kleine groepjes voortijds van boord gingen voor wat ik dacht een extremere wadloop dan de “Stichting Wadloopcentrum Pieterburen” voor ons had gepland en gelukkig was dat ook zo. Eenmaal van de boot (waarvoor we kniediep door het frisse zeewater moesten) werden we opgedeeld in twee groepen. Groep 1 de gemakkelijke route en groep 2 de iets zwaardere route. Denise, Joost, Renate en ik kozen voor groep 2 en de overige voor groep 1 – Hoe kan het ook anders!

 

Het 1e obstakel was een geul die door de gids werd uitgeprobeerd en die totdat zij er nagenoeg tot haar middel in het water stond werd geannuleerd. Toen pas werd het leuk, althans in mijn optiek. De modder werd dieper en dieper totdat we bij een volgende geul aankwamen. De eersten konden redelijk door de modder deze passage maken echter na ca. 15 tot 20 passanten was het toch gedaan. De geul was zo omgewoeld dat sommige wadlopers tot hun middel in de geul verdwenen. Lachen en helpen was het devies en voor de laatsten werd een stukje verderop een nieuwe passage gevonden. Het laatste stuk wat er nog “gelopen” werd was “redelijk” begaanbaar, al moesten we wel recht tegen de koude wind terug, kracht 5. Terug op de boot stonden de emmers met water klaar om de modder aan benen en gympen te verwijderen. Daar genoten we van soep, Gelderse rookworst, koffie, een biertje (of waren het er stiekem toch iets meer) en andere versnaperingen. Denise en de Friese Mia legden samen de voetjes op de verwarming en zo gingen we op weg naar de haven. Mia Peereboom vervulde met de hulp van Hartsdromen vorig jaar de laatste wens van een vriendin. Toen ze van Denise hoorde dat ze nog versterking in Friesland kan gebruiken had Hartsdromen er meteen een nieuwe dromenvanger bij.

 

Joost genoot nog tot tweemaal toe van de gevonden verse Waddenoesters die door iemand werden geopend. Tijdens de terugreis zagen we eindelijk de zeehonden die wij nog niet eerder hadden gezien. Eén ervan leek ons te begroeten want die dook vanaf het wad direct in het water- hoewel ik toch een beetje de indruk kreeg dat hij/zij op zoek was naar een “hapje”. Een mooier afscheid van deze dag kon je jezelf bijna niet wensen.

 

De terugreis met René als chauffeur werd onderweg afgesloten met een “van der Valk dineetje” in Wolvega waar we nog even onder het genot van een drankje hebben zitten nagenieten. Denise vertelde, dat diverse Van der Valk restaurants gratis hebben meewerkt aan laatste dromen. Alleen daarom al heeft zij er altijd een goed gevoel bij om daar te gaan eten. Vermoeiend dagje maar zeker de moeite waard. Dank aan Joost, Denise en René mede namens mijn dochter Renate die je nog even naar huis bracht. We hebben met volle teugen van deze dag genoten.

 

Leo Renders.

Terug>>>>>>>